De laatste adem hoeden
Op deze pagina’s begint de laatste reis bij het sterven van een volwassene, en pas daarna bij dat van een kind. Uit zachtheid, om eerst rust te vinden bij wat vertrouwder is.
In zachtheid over de drempel
Het is misschien niet het meest geliefde onderwerp, maar wel een onvermijdelijke. De eindfase van ons leven, het sterven, het uitademen van de laatste adem.
Deze overgang van leven naar dood is vaak een diepgaand en ingrijpend proces, zowel voor de stervenden als voor de naasten, en kan gepaard gaan met overweldigende emoties.
In deze kwetsbare fase kan liefdevolle en toegewijde zorg troost en verzachting bieden.
Bij Flevomagie staat deze zorg centraal. Met een diep begrip van de innerlijk gerichte dimensie van de dood kan ik jou of je dierbare, op deze laatste reis op aarde begeleiden.
Elk sterven is uniek en vraagt om maatwerk, zodat alles wat ik doe als passend en ondersteunend ervaren wordt.
Een goed afscheid brengt rust en vrede voor degene die heengaat, en troost en houvast voor degenen die achterblijven.
Met respect voor tradities, intuïtie en de diepere lagen van het leven, creëren we samen een veilige en zachte ruimte waarin de overgang een moment van verbinding wordt.
Een overgang die in liefde wordt gedragen.
Spirituele begeleiding voor volwassenen
Met compassie en respect begeleid ik de stervende in de laatste fase van het leven, met aandacht voor persoonlijke wensen en belevingswereld.
Samen met eventuele dierbaren creëren we een vertrouwde sfeer, waarin kleine, betekenisvolle rituelen steun en troost bieden.
Spirituele begeleiding voor kinderen
Als een kind de aarde gaat verlaten, ontstaat er een echo die dieper resoneert dan woorden kunnen vangen.
Tedere rituelen, die als bloemblaadjes meebewegen met de belevingswereld van het kind, kunnen helpen de pijn te verzachten.
Spirituele begeleiding na het sterven
Na de laatste adem verandert alles. De leegte die iemand achterlaat kan overweldigend zijn. Met zorg en ritueel help ik bij afscheid, herdenking en rouw.
Zodat er ruimte ontstaat voor troost en nieuwe betekenis, onder de zachte vleugels van herinnering.
Een sprong in het mysterie
De laatste adem is gezwegen, de stervende is nu de gestorvene en de ziel heeft het aardse omhulsel verlaten.
De gestorvene staat aan de voet van een nieuwe reis, een sprong in het onbekende.
Alles wat vertrouwd was en alle geliefden blijven achter. Een nieuwe horizon ontvouwt zich, een pad dat leidt naar de diepten van het mysterie.
Waarheen deze reis voert en of er wel een reis is, blijft een raadsel voor ons, de levenden. Een sluier van onwetendheid omhult de bestemming, een geheim dat pas onthuld wordt wanneer we zelf over de drempel gaan.
Als paganist, geworteld in de oude tradities van onze verre voorouders hier in Noordwest-Europa, geloof ik in de reis naar de onderwereld, een rijk van schaduwen en herinneringen.
Ik geloof in de kracht van de oude goden en de voorouders, de cycli van het leven, de dood en de wedergeboorte.
Maar zelfs in mijn overtuiging schuilt een zaadje van twijfel, een besef van de oneindige complexiteit van het universum. Want wie ben ik om te beweren dat ik de waarheid ken?
Wie kan met zekerheid zeggen wat er voorbij de sluier ligt?
Daarom heet het geloven. Het is een sprong in het duister, een vertrouwen op de onzichtbare krachten die ons omringen.
Het is een nederige erkenning van onze menselijke beperkingen, een besef van de oneindige mysteries die het leven en de dood omhullen.
